W piątek 9 stycznia 2026 roku ambasadorowie państw członkowskich Unii Europejskiej podjęli decyzję o udzieleniu zgody na podpisanie długo negocjowanej umowy handlowej z blokiem państw Ameryki Południowej Mercosur – obejmującym Argentynę, Brazylię, Paragwaj i Urugwaj. Decyzja ta została podjęta podczas posiedzenia Komitetu Stałych Przedstawicieli przy Radzie UE (Coreper) w Brukseli i oznacza zielone światło dla kolejnych kroków proceduralnych w kierunku finalizacji porozumienia.
Podczas głosowania część państw wyraziła sprzeciw wobec umowy. Przeciwko podpisaniu porozumienia opowiedziały się m.in. Polska, Francja, Irlandia, Węgry i Austria, a Belgia wstrzymała się od głosu. Mimo tego udało się uzyskać większość kwalifikowaną, konieczną do pozytywnej decyzji.
Ambasadorowie zgodzili się również na przyjęcie klauzul ochronnych – mechanizmów zabezpieczających rynek europejski, w szczególności sektor rolny, przed nagłym wzrostem importu tanich produktów z krajów Mercosur. Zgodnie z wypracowanymi zapisami mechanizmy te będą mogły być uruchamiane szybciej niż wcześniej proponowano, jeśli ceny produktów wrażliwych spadną o określony procent.
Decyzja ambasadorów ma charakter wstępny i wymaga jeszcze formalnego potwierdzenia w procedurze pisemnej przez stolice państw członkowskich, która ma zakończyć się jeszcze w piątek po południu. Następnym etapem będzie podpisanie umowy przez przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulę von der Leyen oraz przedstawicieli państw Mercosur, co spodziewane jest w nadchodzących dniach. Po podpisaniu porozumienie trafi do Europejskiego Parlamentu, który będzie musiał zatwierdzić je przed wejściem w życie.
Decyzja unijnych ambasadorów spotkała się z silnymi protestami rolników w wielu krajach UE, w tym w Polsce. Organizacje rolnicze i przedstawiciele branży obawiają się, że otwarcie rynku na tańsze produkty z Ameryki Południowej może negatywnie wpłynąć na stabilność europejskiego sektora rolnego.
Umowa handlowa UE–Mercosur jest jednym z największych porozumień handlowych, nad którymi pracowała Unia Europejska przez ponad dwie dekady. Zapewnia stopniowe znoszenie większości ceł między oboma blokami gospodarczymi i ma na celu wzmocnienie wymiany towarowej oraz współpracy ekonomicznej pomiędzy Europą i krajami Ameryki Południowej.
